อยากได้นางร้ายใช่มั้ย...

มุกผู้ไม่แพ้...เกือบเงียบหายไปแล้ว...

ด้วยวัยที่โตขึ้นและผ่านประสบการณ์มามากมายทำให้เราได้รู้ว่า คนเราต้องหัดแพ้...ซะบ้าง

แต่...ก็มีคนบางกลุ่ม คนบางคน ไม่เคยเห็นมุกในเวอร์ชั่นไม่ยอมแ้พ้...

ก็เลยทำตัวเหยียบย่ำ อยากจะซ้ำเติมมุกที่ดูเหมือนคนเงียบๆใจดีๆ (หรอ)

ขอโทษเถอะนะ แค่เงียบหายไปตามกาลเวลา แต่ไม่ไ่ด้ตายจากซะหน่อย....

ทุกวันนี้อดทนแค่ไหนที่จะไม่พูดจาถากถางคนที่ไม่ชอบขี้หน้า

เสแสร้งแกล้งดีแค่ไหน... อยากจะเจอกันนักนางร้าย มุกกี้จัดให้ได้ตลอดนะ

คือถ้าบุคคลเหล่านั้นได้มีโอกาสอ่านบล็อคนี้นะ รู้ตัวเถอะ... ช่วยรู้ตัวเถอะ...

เพราะถ้าเธอยังเยอะ เธอได้โดนจัดหนักแน่

แล้วถ้าว่างมากก็หัดนั่งเงียบๆซะบ้าง ไม่ใช่นั่งพูดมาก ขี้ฟ้อง รู้ป่าวลมมันจะเข้าท้อง ทำให้ท้องอืด ท้องเฟ้อได้...............

วัันที่น่าเบื่อ.... กับเรื่องน่าเบื่อ...น่าเบื่อ...

 มาทำงานแต่เช้า..... ก็ 9 โมงกว่าแหละน่า 555+

วันนี้จะลาป่วย ลากิจ ลาพักร้อน หรือสายไม่ได้ มีเรื่องเงินๆทองๆต้องคุย ซึ่งเป็นเรื่องใหญ่สำหรับมุกกี้มากมาก

พอเรื่องเงินผ่านพ้นไปได้ด้วยดี ต้อนรับเช้าวันฝนตกที่อากาศดีๆ ก็มีเรื่องน่าเบื่อเกิดขึ้นจนได้

คงไม่สามารถเล่ารายละเอียดอะไรได้มากในที่สาธารณะ แต่มันก็ทำให้จิตใจห่อเหี่ยวมากมาย....

คนเราไม่เห็นแก่ตัว... คงไม่มี

แต่ทั้งหมดนี้ อยากจะบอกว่า มุกกี้ไม่ได้ต้องการอะไรที่เมื่อได้มาแล้วต้องถูกมองไม่ดีในภายหลัง...

เพราะมุกคิดเสมอว่า มุกไม่ต้องการของฟรีหรือสิทธิพิเศษอะไรจากใคร ทุกอย่างที่ทุกคนล้วนแก่งแย่งกัน มุกสามารถหาได้ด้วยตัวเอง ถึงแม้จะต้องลำบากกว่านี้หรือพยายามกว่านี้ก็ตาม

มุกเชื่อว่าการทำอะไรด้วยตนเองจะดีกว่า และมุกไม่ต้องการเป็นหนี้บุญคุณของใคร หรือแย่งของกับใครจนกลายเป็นคนเห็นแก่ตัว......

สังคมของเราน่าเบื่อนัก...  แม้กระทั่งสังคมเล็กๆที่มุกนั่งพิมพ์บล็อคนี้อยู่

มีทั้งคนดีและไม่ดี ซึ่งคนไม่ดีของเราก็อาจจะเป็นคนดีสำหรับคนอื่นก็ได้ 

ไม่แปลก..... คนเรามีสิทธิ์เลือกที่จะชอบหรือไม่ชอบใคร และทำตัวดีหรือไม่ดีกับใครก็ได้....

แม้กระทั่งตัวมุกเอง....ยังเลือกปฏิบัติกับคนบางคนเลย

แต่ไม่ว่ายังไง คิดได้ขนาดไหนมันก็น่าเบื่ออยู่ดี...

ถ้าทุกคนลดความเห็นแก่ตัวหรืออยากได้อยากมีลง สังคมน่าจะดีขึ้นนะ