วันจันทร์ที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2554

วัันที่น่าเบื่อ.... กับเรื่องน่าเบื่อ...น่าเบื่อ...

 มาทำงานแต่เช้า..... ก็ 9 โมงกว่าแหละน่า 555+
วันนี้จะลาป่วย ลากิจ ลาพักร้อน หรือสายไม่ได้ มีเรื่องเงินๆทองๆต้องคุย ซึ่งเป็นเรื่องใหญ่สำหรับมุกกี้มากมาก
พอเรื่องเงินผ่านพ้นไปได้ด้วยดี ต้อนรับเช้าวันฝนตกที่อากาศดีๆ ก็มีเรื่องน่าเบื่อเกิดขึ้นจนได้

คงไม่สามารถเล่ารายละเอียดอะไรได้มากในที่สาธารณะ แต่มันก็ทำให้จิตใจห่อเหี่ยวมากมาย....
คนเราไม่เห็นแก่ตัว... คงไม่มี
แต่ทั้งหมดนี้ อยากจะบอกว่า มุกกี้ไม่ได้ต้องการอะไรที่เมื่อได้มาแล้วต้องถูกมองไม่ดีในภายหลัง...
เพราะมุกคิดเสมอว่า มุกไม่ต้องการของฟรีหรือสิทธิพิเศษอะไรจากใคร ทุกอย่างที่ทุกคนล้วนแก่งแย่งกัน มุกสามารถหาได้ด้วยตัวเอง ถึงแม้จะต้องลำบากกว่านี้หรือพยายามกว่านี้ก็ตาม

มุกเชื่อว่าการทำอะไรด้วยตนเองจะดีกว่า และมุกไม่ต้องการเป็นหนี้บุญคุณของใคร หรือแย่งของกับใครจนกลายเป็นคนเห็นแก่ตัว......

สังคมของเราน่าเบื่อนัก...  แม้กระทั่งสังคมเล็กๆที่มุกนั่งพิมพ์บล็อคนี้อยู่
มีทั้งคนดีและไม่ดี ซึ่งคนไม่ดีของเราก็อาจจะเป็นคนดีสำหรับคนอื่นก็ได้ 
ไม่แปลก..... คนเรามีสิทธิ์เลือกที่จะชอบหรือไม่ชอบใคร และทำตัวดีหรือไม่ดีกับใครก็ได้....

แม้กระทั่งตัวมุกเอง....ยังเลือกปฏิบัติกับคนบางคนเลย
แต่ไม่ว่ายังไง คิดได้ขนาดไหนมันก็น่าเบื่ออยู่ดี...

ถ้าทุกคนลดความเห็นแก่ตัวหรืออยากได้อยากมีลง สังคมน่าจะดีขึ้นนะ