วันพฤหัสบดีที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2555

สาเหตุของความเฉยชา และ เมินเฉย

ไม่เกี่ยวกับเรื่องหัวใจนะคะ....อิอิ

วันนี้ที่ทำงานมีเรื่องสะเทือนวงการเกิดขึ้นมากมาย 
หลายเรื่องเป็นเรื่องที่เราไม่อยากรับรู้และเกี่ยวข้อง.....
อีกหลายเรื่องที่เราเลือกจะไม่รับรู้ เพราะมันไม่น่าจะทำให้เราชีวิตดีขึ้น.....
และอีกหลายต่อหลายเรื่อง ที่เราเลือกจะไม่จำ เพราะมันทำให้เราคิดมาก.....
แต่....มีอยู่หนึ่งเรื่องที่มันทำให้เราอยากอธิบาย
เรื่องนี้ไม่ได้ทำให้เราโกรธ ไม่ได้ทำให้เสียใจหรืออยากจะไปตะโกนด่าใครเลย
เป็นเรื่องที่เรารู้ตัวดีว่าต้องมีคนคิด และเราก็รู้ดีว่าในอดีตเราเคยมองคนแบบนั้น
แต่ตอนนี้เรารู้แล้ว เรารู้เหตุผลนั้นว่าทำไมคนเหล่านั้นต้องทำแบบนั้น
เรื่องนั้นคือ มีึคนบอกว่า เราน่าจะทำงานซะบ้าง!!!
ถามว่าแรงมั้ย? ก็แรงนะ แต่ไม่โกรธ 
เราเข้าใจว่าคนเหล่านั้นไม่ได้อยู่จุดเดียวกับเรา ไม่ได้รับรู้ในสิ่งที่เราโดนกระทำ
แต่อยากขอพื้นที่เล็กๆตรงนี้ สำหรับคนที่ได้อ่าน ซึ่งคนที่ได้อ่านคือคนที่ีอยากจะให้อ่าน
เป็นคนที่เราให้ความเป็นเพื่อน เรารู้สึกดีๆด้วย เราก็อยากให้เค้าเข้าใจในตัวเรา....
มุกเป็นคนทำงานจริงจังนะ และมั่นใจว่าทำได้ในทุกอย่างที่รับผิดชอบ
แต่ทุกอย่างมีเหตุและผลของมัน
เมื่อก่อน มุกเป็นคนทุ่มเทกับการทำงานนะ ทำทุกอย่าง ทุกสิ่งที่ทำได้
แต่ปัจจุบันมันไม่ใช่ เพราะหลายอย่างที่เราทุ่มเท และสำเร็จได้
เราก็ไม่ได้อะไรกลับมา แม้แต่ใจ 
มีคนบอกมาว่า เราทำงานด้วยใจ แต่เราไม่ได้ใช้ใจกินข้าว...ถูกต้อง
มุกไม่ได้ใช้ใจกินข้าว แต่มุกก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไร
อย่างน้อยถ้าได้ใจกลับมาบ้างก็พอใจแล้ว.....
แต่นี่ไม่ได้อะไร ไม่ได้มีอะไรดีขึ้น แล้วจะทุ่มเทไปทำไม
ทำหรือไม่ทำ ทุกอย่างเหมือนเดิม ในขณะที่ทุกคนกำลังเดินขึ้นสู่บันไดที่สูงกว่า
แต่มุกกับพี่อีกคนที่อยู่ในชะตากรรมเดียวกัน กลับไม่ได้อะไร
แต่มุกก็ไม่เคยทำอะไรเสียหาย ยังทำงานอย่างมีความรับผิดชอบ แต่งานทุกอย่างที่ทำต้องมีขอบเขต คงไม่นั่งทำทุกอย่าง ตลอดเวลาเหมือนเดิม
หลายคนคงเคยได้ยินว่า ทำงานตามมาตรฐานเงินเดือน มุกก็เป็นเช่นนั้น
ที่พูดมา ไม่ได้หวังให้ใครเข้าใจ แต่มั่นใจว่าถ้าใครตกอยู่ในชะตากรรมเดียวกันจะต้องเข้าใจมันแน่นอน......
ตอนนี้ มองภายนอกมุกคือคนที่มาทำงานทุกวัน แต่ไม่ได้ทำงาน
แต่งตัวสวยๆ เดินไปเดินมา หัวเราะเฮฮาไปวันๆ....
มุกก็ไม่ว่าอะไรนะถ้าใครจะคิด เพราะมุกก็ขออยู่แบบนี้แหละ 
ใครจะรู้บ้างว่าเราทำหรือไม่ทำอะไร เรารู้ตัวเองดีที่สุดก็พอ.....
คนอื่นช่างเค้า......
เพราะเวลาเราทุ่มเท เราเหนื่อย คนเหล่านั้่นก็ไม่ได้มาเหนื่อยด้วย
หรือเค้าจะเอาเงินเดือนเค้ามาแบ่งให้มุกครึ่งนึงก็ได้นะ...
ถ้าทำแบบนั้นมุกจะช่วยทำงานให้ส่วนของเค้าให้ด้วยเลย